កំពង់ធំ=ក្រុមគ្រួសារអតីតះទ័ពពិការ មួយគ្រួសារកំពុងតែរងគ្រោះដោយសារតែមន្ទីរពេទ្យមណ្ឌលសុខភាពតាំងក្រសាំងថាដីដែលពួកគាត់រស់នៅជាដីរបស់រដ្ន ព្រមទាំងធ្វើរបងបិតផ្លូវចេញចូល និងជីកស្រះចំពីមុខផ្ទះថែមទៀត ធ្វើអោយគាត់ដែលជាប្រជាពលរដ្នក្រីក្ររកព្រឹកខ្វះ
ល្ងាចបានប្រឈមមុខនិងការខ្វះខាតរហូតដល់ជំពាក់គេវិលក្បុង មិនហ៊ាន រស់នៅក្នុងភូមិ សុខចិត្តទៅស៊ីឈ្នួលនៅប្រទេសថៃ លុះបានលុយយកមកសងគេរួចហើយនោះក៏ប្រឈមមុខបន្ថែមទៀតដោយសារតែមន្ទីរពេទ្យរឹបអូសយកដី ដែលគាត់បានរស់នៅជាយូរយារណាស់មកហើយនោះត្រូវបានមន្ទីរពេទ្យរឹបអូស លុះមកដល់ព្រឹកថ្ងៃទី១ ខែវិច្ចិការ ឆ្នាំ២០១៥ ម្សិលម៉ិញនេះបានសុំអោយ សារពត័មានជួយចាក់ផ្សាយជាសារធារណះ។
បើតាមសំដីរបស់ ជនរងគ្រោះបានប្រាប់អ្នកសារពត័មានថា អ្នកមីងមានឈ្មោះ យា ឡេង បានរស់នៅក្នុងភូមិ ៧មករា ឃុំតាំងក្រសាំង ស្រុកបារាយណ៍ គាត់បានមករស់នៅលើដីនេះតាំងពីឆ្នាំ១៩៧៩មកម្ល៉េះ រហូតមកដល់ពេលនេះមានអាយុ៥៤ឆ្នាំ កាលនោះដីគាត់មានទំហំ២៥គុណ៨០ម៉ែត្រ លុះមកដល់ឆ្នាំ១៩៩៧ខាងមន្ទីរពេទ្យបានអភិវឌ្ឍន៍ក៏ចំលើដីរបស់គាត់ ហើយគាត់បានបរិច្ចាកដីអោយមន្ទីរពេទ្យអស់១៧គុណ៨០ម៉ែត្រ នៅសល់តែក្បាល៨គុណ៨០ម៉ែត្រសំរាប់រស់នៅតែខាងមន្ទីរពេទ្យបានធ្វើប្លង់រំលោភយកដីគាត់ទាំងអស់ ធ្វើអោយគាត់មានការឈឺចាប់មិនសុខចិត្តព្រោះតែការរលោភយកដោយគ្មានសំណង់។
ចំណែកលោក ម៉ា ហ៊ុម ប្រធានភូមិ ៧មករា នេះបានប្រាប់អ្នកសារពត័មានយើងថា កាលពីឆ្នាំ១៩៧៩ លោកជាប្រធានភូមិ៧មករានេះ បានដឹងលឺថាដីនេះជាដីរបស់អ្នកមីង យា ឡេង ពិតមែនដែលបានមកត្រួសត្រាយសំរាប់រស់នៅមែន ព្រោះដីនេះជាដីព្រៃសម័យប៉ុលពតមន្ទីរពេទ្យ តែមានតែទំហំ តូចនៅខាងណោះតែប៉ុណ្ណោះពុំមែនធំមកដល់ដីនេះទេ ព្រោះដីនេះជាដីព្រៃ ក្នុងនោះក៏មានប្រជាពលរដ្នជាច្រើននាក់ទៀតសុទ្ធតែអះអាងថាជាដីរបស់ យា ឡេងនេះពិតមែន តែត្រង់ខាងមន្ទីរពេទ្យធ្វើប្លង់រំលោភយកឬយ៉ាងណានោះពុំបានដឹងទេ។
ចំណែកលោក ម៉ែន ស៊ីណាត ប្រធានមន្ទីរពេទ្យមណ្ឌលសុខភាពតាំងក្រសាំងបានប្រាប់ថាលោក ពុំបានដឹងទេរឿងប្លង់ឬជំលោះបែបណានោះទេ ព្រោះលោកទើបតែឡើងជាប្រធានពេទ្យនេះបានត្រឹមតែ២ឆ្នាំតែប៉ុណ្ណោះចំណែកប្រធានពេទ្យមុនគាត់ចូលនិវត្តន៍ហើយ ពេលគាត់ឡើងជាប្រធានពេទ្យនេះគេប្រគល់ប្លង់ដីអោយមកតែម្ដងចំពោះរឿងអីទៀតលោកពុំបានដឹងទេ។
ចំណែក អ្នកមីង យា ឡេង បានសុំសំណូមពរអោយសម្ដេច ហ៊ុនសែននាយករដ្នមន្ដ្រីជួយរកយុត្តិធម៍អោយគាត់ផង ថាប្រសិនបើខាងមន្ឬីរពេទ្យគេយកដីនេះសុំអោយមានសំណង់អោយសមរម្យ សំរាប់គាត់បន្ដរស់នៅជាប្រជាពលរដ្នដូចគេផង តែបើខាងមន្ទីរពេទ្យគ្មានសំណងទេសុំអោយដីនេះជាកម្មសិទ្ធិ ស្របច្បាប់ និងសុំបើករបងជាផ្លូវចេញចូលផង ព្រោះខ្ញុំពុំចងបានអ្វីលើពីនេះទេ៕ ប៊ុន រិទ្ធី
